Allah kimi bağışlasın?

Bakı:

29 °C

48 %

6 m/s

Əlaqə

AZ RU EN

Ana səhifə / Ədəbiyyat / Allah kimi bağışlasın?

Allah kimi bağışlasın?

11.01.2023 [10:54]

Səhər tezdəndir...

Qapılardan birinin kilidi açılır. Səliqəli, dəblə geyinən bir xanım mənzilindən çıxır. Əlində sellofan torba var. Qadın qapını bağlayıb “tak-tuk”la pilləkənləri düşür. Hər tərəfi xoş ətir bürüyür. O, bir mərtəbə enib əlindəki sellofan torbanı küncə tolazlayır. Zibil divara dəyib möhkəm səs çıxarır. Boş qatıq qabı pilləkənlərlə üzü aşağı- qadının arxasınca diyirlənir. Hündür dabanlı ayaqqabıların səsi qatıq qabının dığıltısına qarışır...

...Bayırda süpürgəçi yaşmağının altında deyinə-deyinə küçəni süpürür:

- Vəhşidirlər! Əllərinə nə gəlir, atırlar yerə! Allahdan qorxmurlar..!

Hikkəsini süpürgəyə tökür, əlləri yeyinləşir. Zibilləri kanalizasiya qapağının açıq qalan yerindən içəriyə - çalaya süpürür...

***

Süd satan qadın...

Həmişəki kimi səhər o başdan kənddən gətirdiyi südləri yolun qırağındakı ağacın kölgəsinə yığıb. Gözlərində qayğı var. Başını qaldırıb göyə - qızmar günəşə, sonra hələ satılmayan süd dolu qablara baxır. Sifətindəki qırışların sayı bir az da artır. Ehmalca pıçıldayır:

- Gün qızdı, yenə çürüyəcək... Zəhrimara qalmış..!

Əlini qoynuna salır, ordan çıxardığı kağızı ehmalca açır, ağ rəngli tozu-çay sodasını ovucuna tökür. Gözünün altıyla yan-yörəsinə oğrun-oğrun baxıb, ovucunu süd qablarına boşaldır.

- Salam!

Səsə diksinir. Süd qablarından biri əlindən düşüb dağılır...

- Gör eee, hayıf..! Salam! Sənin südün buradadır, budur haa...Saxlamışam.

- Xala, arxayın ola bilərəm də? Bilirsinız, körpə uşağa verirəm...

- Bıy, bu nə sözdür, xalan qurban, tər- təmiz süddür, axşam öz inəyimdən sağmışam! Göydə Allah var!

***

Axşam çağı... Qara rəngli maşın tini burulub ara küçəyə çıxır. Bayaqdan ayaq üstə durmaqdan yorulub, hündür hasarın dibində yerə çökən qadınlar maşını görcək dimdik qalxırlar. Üst-başları torpaq içərisində maşına sarı yüyürürlər.

- Səni and verirəm Allaha..!

- Yalvarıram, mənə kömək eləyin! Qoymayın oğlumu tutsunlar!

- Evimi əlimdən alırlar!

Onun sifəti dəyişmir. Elə bil, nə eşidir, nə də görür...

...Maşın hündür hasarın gizlədiyi sirli, əlçatmaz evin darvazasından içəri girir. Darvazanın yanında dayanan donuq sifətli gəncin qolları qadınları geri itələyir. Darvaza örtülür...

...O, aldığı bahalı oyuncağı qutusundan çıxarıb qızına uzadır:

- Al! Tap görüm, bu dəfə sənə nə almışam?!

Balaca əllər maraqla oyuncağın üstündə gəzir...

- Kukla!

- Ağıllım!

Qız barmaqlarını böyük- az qala özü boyda olan gəlinciyin saçlarına toxundurur.

- Saçları necədir?!

- Sarıdır, sənin saçların kimi...

- Bəs paltarı nə rəngdədir?!

- Qırmızı...

O, qızının ifadəsiz gözlərinə, işığı axtaran barmaqlarına baxıb ah çəkir:

- Ay Allah..!